Bu çalışma 2002-2005 yılları arasında Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü organik tarım parselinde Dr. Gülay BEŞİRLİ ve arkadaşları tarafından yürütülmüştür. Denemede, farklı organik bitki besin maddesi uygulamalarının pırasanın (Allium porrum L.) verim ve kalite özellikleri üzerine etkisi ile pırasanın organik tarım koşullarında yetiştirilebilirliği araştırılmıştır, çeşit olarak İnegöl 92 pırasa çeşidi kullanılmıştır. Çalışmada, bitki besin maddesi uygulaması olarak yeşil gübre (YG), YG+sığır gübresi (SG), YG+SG+deniz yosunu özü (DYÖ), YG+SG+biostimülant (BİO), YG+hümik asit (HA), YG+NPK ve YG+Zeytin pirinası kompostu (ZPK) kombinasyonları ele alınmış ve elde edilen bulgular ile maliyet analizi yapılmıştır.

   Proje,  çilek üretiminin yoğun olarak yapıldığı Bursa ve Yalova İlleri'nde 2003-2004 yılları arasında Nesrin UZUNOĞULLARI ve Kemal DEĞİRMENCİ tarafından yürütülmüştür. Bu illerde çilek yetiştiriciliği yapılan alanları temsil edecek şekilde seçilen bahçelerde survey yapılmıştır.

   Bursa (Merkez, Keles, Orhaneli, Büyükorhan, İnegöl, Kestel, Orhangazi) ve Yalova (Merkez, Altınova) İlleri'nden  toplanan yaprak örnekleri, ArMV, SLRSV, RRSV, ToRSV ve RBDV karşı DAS-ELİSA (Clark ve Adams, 1977) yöntemi ile test edilmiştir. Ayrıca kaz ayağı (Chenopodium amaranticolor), fasulye (Phaseolus vulgaris), hıyar (Cucumis sativus) ve yabani çilek (Fragaria vesca) bitkilerine yapılan mekanik inokulasyonlar ile olası virüs enfeksiyonları aranmıştır.

   Yapılan çalışmalar sonucunda, toplanan örneklerin yukarıda adı geçen virüslerle bulaşık olmadığı saptanmıştır.

Araştırma, Türkiye’de sürdürülebilir tarım yaklaşımına organik tarımın cevap verip veremeyeceğinin ve nedenlerinin ortaya konulması, sürdürülebilirlik bazında hangi sistem ya da sistemlerin uygulanması gerektiğinin öngörülmesi amacıyla Dr. Filiz PEZİKOĞLU tarafından yürütülmüştür. Çalışmada, sürdürülebilir tarım kavramı ayrıntılarıyla incelenmiş, konuyla ilgili tüm tarım sistemlerinin analizi yapılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla dünyada ve Türkiye’de en yaygın kabule sahip olan Organik Tarımın Türkiye’deki mevcut durumunun ortaya konulması, genişleme limitleri ile uzun ve kısa vadeli politika ihtiyaçlarının belirlenmesine çalışılmıştır. Ayrıca, diğer ilgili sistemlerin dünyadaki uygulamaları değerlendirilmiştir. Sürdürülebilirlik yaklaşımı içinde organik tarımın diğer sistemlere göre Türkiye'de uygulama alanının çok geniş olması ve sürekli artış kaydetmesi nedeniyle, organik tarım için anket çalışması yapılmıştır.

Organik tarımla ilgili veriler, organik tarımsal üretimde bulunan 163 çiftçi, 8 sertifika ve kontrol kuruluşu ile 11 adet işleyici/ihracatçı firma ile yüz yüze yapılan anket çalışmaları sonucu elde edilmiştir. Çalışmanın ana materyalini bu görüşmeler ile elde edilen veriler ve sürdürülebilir tarımla ilgili olarak dünyadaki uygulamalar, yayınlanmış materyaller oluşturmuştur.

İncelenen işletmelerde ortalama işletme büyüklüğü 94,82 da, organik alan 45,59 da olarak tespit edilmiştir. Sözleşmeli üretim oranı %71,78’dir. Üreticilerin bilgi kaynağını ağırlıklı olarak sözleşmeli firma oluşturmaktadır. İşleyici/ihracatçı firmaların ürün temin yolu ağırlıklı olarak, sözleşmeli çiftçiler ve diğer işleyici firmalar oluşturmaktadır. Firmaların organik tarımda karşılaştıkları sorunlar içinde, çiftçilerin eğitim ve bilgi düzeyinin düşük olması, üretim maliyetinin yüksek olması gibi sorunlar bulunmaktadır.